Zor Zamanlar

1 Temmuz 2016 Cuma 17:54


Yine birkaç aydır ara vermiştim yazmaya. 

Son bir haftadır yine kendimi çok kötü hissediyorum. Hayatın anlamını kaybettim sanki.

Elim hiçbir şey yapmaya varmıyor. Yaptığım hiçbir şeyden de zevk alamıyorum. Ot gibi yaşıyorum. Her gün aynı. Zaten aynı olmasa da fark etmiyor benim için. Çünkü mutlu değilim.

Mutlu olmamam için bir sebep var mı? Hayır. Her şey güzel çok şükür. Ama tıpkı 2 sene önce yaşadığım ruhsal rahatsızlık gibi bir rahatsızlık geçiriyorum. Depresyon ve anksiyete karışımı bir şey. 

Sürekli aklımda ölüm duyguları. Sanki her an birisi ölecek. Her an kötü bir şey olacak. Hele şu İstanbul'daki patlamayı duyunca hepten dağıldım. Hayatımız pamuk ipliğine bağlı resmen.

İlaca başladım. Daha önce Cipralex kullanmıştım, çok iyi gelmişti. 6 ay önce bıraktım, hay bırakmaz olaydım. Şimdi Lustral'e başladım. Sanki bugün bir tık daha iyiyim. O yüzden blogumun başına geçip biraz yazı yazmaya başlayayım artık dedim.

Çünkü Uçan Arı öksüz kalmıştı :)
Herkese tekrardan merhaba...

Bir de şunlara göz atsanıza :)

4 yorum

  1. Geçmiş olsun. İyi bakın kendinize. Yazılara devam edin.

    YanıtlaSil
  2. hoşgeldın canım benım kendıne dıkkat et dagıtmak yok.. ne olursa olsun sen degerlısın unutma.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şimdi çok daha iyiyim :) çok sağol :)

      Sil